woensdag 26 oktober 2011

Gelukkig thuis

Ik kan mij echt niet voorstellen hoe pas zwangere vrouwen dat op hun werk twee maanden verborgen kunnen houden.
Allee, om te beginnen zit ik hier continu zo moe en misselijk als iets, en volgens mij is dat duidelijk van mijn gezicht af te lezen. Ben ik even blij dat ik niet continu een glimlach moet forceren.
Daarnaast eet ik ook véél vaker dan anders om mijn maag in bedwang te houden. Tis dat of kotsen.
En ik zal over het boeren maar zwijgen, ik denk dat ge dat nog het beste kunt verbergen...

Ik ben nu dus nog blijer dan anders dat ik gewoon op mijn eentje thuis zit te werken, en dat ik geen schone schijn moet ophouden... En petje af voor al die vrouwen die dat wel moeten doen hoor, amai!

Geen opmerkingen: