Twee uur

Opstaan.
Kindje uit bed halen en het raam openzetten.
Douchen.
Mijn eigen tanden en die van Kindje poetsen.
Een enorme kakpamper van tussen Kindje haar billen trekken en haar rooie billekes afdeppen met een warm washandje terwijl zij piept omdat dat pikt.
Mezelf aankleden.
Kindje aankleden. Body-T-shirt-broekkousen-kleedje.
Kindje melk geven.
Kindje aërosollen.
Mezelf en kindje jas en schoenen aandoen.
Fietskar aan de fiets hangen, want het regent.
Kindje in de fietskar installeren.
Naar de crèche fietsen.
Kindje jas uitdoen en overhandigen aan de begeleidsters.
Naar de bakker fietsen en een brood kopen.
Naar huis fietsen.
Omkleden.
Koffie maken en boterham smeren.

Voila, alles samen duurde dat twee uur. Iets langer dan anders omdat ik hier en daar nog een cracker ertussen heb gegeten. En ik telkens ook een stuk aan Kindje moest geven die KOEKEUH riep als ze het zag. Twee uur op een paar happen crackers. Dat is dus géén goed idee hé. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik eindelijk een boterham in mijn mond kon stoppen.